Bu sabah saat 4 civarı babam beni sahura kaldırdı.Hayatımda ilk defa saçmaladığımın farkına vardım.Önce babam beni uyandırmaya geldiğinde “Necati geldi mi baba?” diye sordum-ki ben Necati diye birini tanımıyorum-.3 saniye sonra ne kadar saçma bir şey dediğimin farkına vardım.Neyse 3. kattan 1. kata indim fakat inerken önce 2. katta ki odama sonra tuvalete ve en son annemlerin odasına uğradım.Sadece girdim ve çıktım odalara. Sofraya oturunca anneme “CDlerim nerde anne?” diye sordum.Saçmaladığımı anlamam öncekine göre daha kısa sürdü.Son olarak babama “Baba, çayda bomba var mı?” diye sormuşum.Bana sorsanız “Çaya şeker koydun mu?“dedim ama uyku sersemi olunca insan böyle saçma şeyler söylüyor demek ki.Tabi aklımdan geçirip sonra söylemekten vazgeçtiğim şeyleri anlatmıyorum bile. Saçmaladığının farkında olmak güzel birşey tabi.
Ek:Bu kez annem beni sahura kaldırdı.Bu sefer ona “Bu yatağı komple ahşap kaplatacam.” demişim. Birde sonra eklemişim “Özellikle şu yastık kısmı çok önemli.” (16 Eylül 2007)