Azrail bugünlerde yakınlarımda dolaşıyor galiba. Bana işaret veriyor olabilir. Şayet etrafımda ki insanlar özellikle sınıf arkadaşlarım ölüme ne kadar meraklı olduğumu bilirler. Hatta onlara “Onur ismi sana ne hatırlatıyor?” diye sorsalar ya Necati derler yada ölüm derler.

Neyse konumuz son günlerde başıma gelen iki önemli olay. İlk olay ben kendime tost hazırlarken oldu. Tostun arasına domates dilimi koymak istedim. Çıkardım domatesi kestim ve tostun arasına koydum. Geriye kalan domatesi de  israf olmasın diye bütün olarak ağzıma attım. O domates tarafımdan çok az çiğnendiği için boğazıma takıldı ve 40-45 saniye kadar nefes alamadım. Çok kötü bir duyguydu.

İkinci olay ise bugün gerçekleşti. Site kapısını açacak kimseyi bulamayınca kapının üstünden atlamaya karar verdim. Kapı 180 cm vardır heralde. Neyse tırmandım kapıya, atlama faslında yerçekimine karşı koyarken ayağım demire takıldı ve kafa üstü betona çakıldım. Belki açı biraz farklı olsa boynum kırılacaktı.

Evet, Azrail etrafımda dolaşıyor bugünlerde. Yarın, öbür gün ölürsem kimse şaşırmasın.